حرکات موزون

علیک سلام

اول از آز مون بگم که بی اون نمیشه.

همونطور که سحر نوشته دیروز با یکی از هم آزی ها صحبت سر دکوراسیون داخلی و تقسیم اموال آز بود که ایشون به ما پیشنهاد دادن که کیس و مانیتورهای یه طرف رو برداریم که جامون باز شه و داشتن دلداری مون می دادن که آره بابا دیگه کسی نمیاد و می تونین راحت تر بشینین. از قضا امروز آز داشت تقریبا می ترکید از بس که شلوغ بود و تازه بازم همه نبودن. نکته جالب اینجا بود که نصف نفرات رو میزای طرف ما بودن. خلاصه من و سحر کلی خدا رو شکر کردیم که زودتر اومدیم وگرنه جامون به تاراج می رفت.

حالا اینا رو بی خیال. امروز می خوام از حرکات موزون بگم. اصولا همه ما می دونیم که یکی از تمایزات اصلی رقص ایرانی با رقص های دیگه توی قر و بشکن ش هست و اکثرا هم رقص ایرانی رو تو همین می دونن یعنی فکر میکنن هر چی قرش بیشتر باشه ایرانی تره مثل این ویدئویی که اینجا گذاشتم، از میزان و نوع تشویق بینندگان محترمش کاملا میتونین این مسئله رو ببینین.

بعد از انقلاب جنگ شروع شد و سالها همه درگیر مسائل و مشکلات مالی و اجتماعی بودن و دیگه رقص از اون تب و تاب افتاد یعنی بدجوری افتاد. اما خوب بازم فعالیتها شروع شد ولی زیر پوستی بود و در حد کلاسای خصوصی خونگی و دائم گسترش پیدا کرد تا الان که دیگه کاملا تو باشگاها جا افتاده. اما تو طول همه این سالها آهنگای رقص مال اون ور آب بوده و مبصر رقص اونورم که آقای خردادیان بودن. به خاطر همینه که همه جا اثر ردپای سبک رقص خردادیان دیده می شه. حالا خیلی هاش جواتی هستن مثل برنامه بالا ولی بعضیاشم مثل برنامه پایینی در حداکثر درجه باکلاس ش هستن.

خردادیان سعی کرد خیلی از حرکات اصیل رو نگه داره اما نتونست و در واقع چیزی که نگه داشت خود حرکت بود نه رقص ش . رقص خردادیان حالت شل و افتاده داره که کاملا برعکس رقص ایرانیه. رقص ایرانی واقعی و اصیل، سخت، هنری، به شدت زیبا و با کلاس و لذت بخش هست. حرکات محکم و نرم و ظریف هستن که اصطلاحا می خوابن رو آهنگ. اولین ویدئوی پایین یه نمونه از رقص اصیل ایرانی کاملا سنتی هست ولی بعدیش اصیل و مدرن هست.

توی رقص ایرانی، دست حرف اول رو می زنه و دستای ایرانی رو تو هیچ رقص دیگه ای حتی اسپانیایی نمیشه پیدا کرد. الان دیگه آهنگایی که واقعا ایرانی باشن خیلی کم شده و اکثرا ضرب آهنگ هیپ هاپ و اسپانیایی دارن مثل نیلوفر فارض. بعضی از آهنگا هستن که رقص های سنگین و پرحرکتی دارن و واقعا موندگارن مثل آهنگای هایده و شجریان. حتی بعضیا انقدر با معنی و سنگینن که توی مراسم عزا هم رقصیده میشن مثل نوایی.

رقص ایرانی در کل آروم هست اما وقتی شروع می کنین میبینین که نفس می خواین و خیلی انرژی میبره و واقعا تمام بدن کار می کنه بخصوص رقصای محلی ترکی که فوق العاده شاد و زیبان. حالا تصور کنین که تو یه کلاس چندین نفری هم باشین و این انرژی n برابر بهتون برمیگرده.

من به همه توصیه می کنم که برن کلاس رقص. البته به نیت یاد گرفتن هنر رقص نه اینکه قر بدن و بشکن بزنن. اونوقت میبینن که شادی و انرژی ای رو می گیرن و می دن که با هیچ هنری همچین چیزی ممکن نیست.

وسلام